హిందూ చట్టం ప్రకారం, ‘హిందూ వారసత్వ చట్టం-1956’ (Hindu Succession Act, 1956) నిబంధనలు వర్తిస్తాయి. తల్లి తన స్వార్జిత ఆస్తికి సంబంధించి ఎటువంటి వీలునామాను వదిలి వెళ్లకపోతే, ఆ ఆస్తి ఆమె చట్టపరమైన వారసులందరికీ సమానంగా చెందుతుంది. ఈ విషయంలో ఆమె భర్తతో పాటు కుమారులు, కుమార్తెలకు కూడా సమానమైన హక్కులు లభిస్తాయి. కుమార్తెల హక్కులకు సంబంధించి చట్టం కల్పించిన రక్షణ చాలా బలమైనది. వివాహం జరిగి అత్తగారింటికి వెళ్లినప్పటికీ, కుమార్తెకు తన పుట్టింటిలో, ముఖ్యంగా తల్లి పేరు మీద ఉన్న ఆస్తిలో వాటా పొందే పూర్తి చట్టబద్ధమైన హక్కు ఉంటుంది. ఈ నిబంధన మహిళలకు కుటుంబంలో ఆర్థిక భద్రతను, సమానత్వాన్ని చేకూర్చడంలో కీలక పాత్ర పోషిస్తుంది. ఒకవేళ పిల్లలు ఎవరూ లేని పక్షంలో, ఆస్తి పంపిణీ విధానంలో కొన్ని మార్పులు ఉంటాయి. పిల్లలు లేనట్లయితే ఆ ఆస్తి భర్త కుటుంబ సభ్యులకు అనగా సోదరులు లేదా తాతల వంటి వారికి చెందుతుంది. ఒకవేళ భర్త మరియు అతని తరఫు వారెవరూ లేకపోతే, తల్లి పుట్టింటి వైపు ఉన్న తల్లిదండ్రులు లేదా తోబుట్టువులు ఆ ఆస్తిని పొందేందుకు చట్టపరమైన అర్హత కలిగి ఉంటారు.
