బిల్డ్ అండ్ సెల్ నుంచి ఆపరేటింగ్ బిజినెస్ వైపు
సీనియర్ లివింగ్ రంగంలో వస్తున్న ప్రధాన మార్పుల్లో ఒకటి సంప్రదాయ బిల్డ్ అండ్ సెల్ రియల్ ఎస్టేట్ మోడల్ నుంచి బయటకు రావడం. సీనియర్ లివింగ్ను కేవలం నిర్మించి అమ్మే వ్యాపారంగా చూడలేం. ఇళ్లలో ఎంతమంది ఉంటున్నారు, సేవల నాణ్యత, నివాసుల అనుభవం, సంస్థపై నమ్మకం వంటి అంశాలు కూడా వ్యాపార విలువను నిర్ణయిస్తాయి. భవనం, భౌతిక సదుపాయాలతో పాటు హెల్త్కేర్, వెల్నెస్, హాస్పిటాలిటీ, కమ్యూనిటీ కార్యక్రమాలు, నివాసులకు అందించే సేవలు కూడా కీలకంగా మారుతున్నాయి. దీంతో పెట్టుబడిదారులు భూమి, భవనం విలువతో పాటు సంస్థకు ఈ రంగాన్ని నిర్వహించే సామర్థ్యం ఉందా అన్నదీ చూడాల్సి ఉంటుంది.
కొలియర్స్ ఇండియా నివేదికపై స్పందిస్తూ అమయా సీనియర్ లివింగ్ వ్యవస్థాపకుడు ఆరుద్రదేవ్ రావు మాట్లాడుతూ, సీనియర్ లివింగ్ రంగం మార్పు అంటే వృద్ధాప్యాన్ని చూసే విధానమే మారడమని చెప్పారు. “భారత్లో సీనియర్ లివింగ్కు ఉన్న అవకాశం అంటే వయసు పెరిగిన తర్వాత బాగా జీవించడం అంటే ఏమిటో కొత్తగా నిర్వచించడమే. రాబోయే తరం సీనియర్లు కేవలం సంరక్షణ కోసం సీనియర్ కమ్యూనిటీలను ఎంచుకోరు. స్వతంత్ర జీవితం, స్నేహాలు, వెల్నెస్, సౌకర్యం, రోజువారీ జీవితంలో మరింత మెరుగైన అనుభవం కోసం వాటిని ఎంచుకుంటారు” అని ఆయన చెప్పారు.
సీనియర్ లివింగ్ ప్రాజెక్టుల డిజైన్ కూడా సాధారణ ఇళ్లకు భిన్నంగా ఉండాలని ఆయన అన్నారు. మొదటి నుంచే నిర్వహణ, నివాసుల అనుభవాన్ని దృష్టిలో పెట్టుకుని ప్రాంతం, డిజైన్, కమ్యూనిటీ ప్లానింగ్ చేయాలి. హెల్త్కేర్, సేఫ్టీ సేవలు నమ్మకంగా అందుబాటులో ఉండాలి. “సీనియర్ కమ్యూనిటీలోకి వెళ్లడాన్ని వృద్ధాప్యం లేదా ఇబ్బంది వచ్చినప్పుడు తీసుకునే నిర్ణయంగా కాకుండా, ముందుగానే తీసుకునే మంచి లైఫ్స్టైల్ నిర్ణయంగా ప్రజలు చూడటం మొదలయ్యే రోజే ఈ పరిశ్రమకు అసలైన మైలురాయి” అని ఆయన చెప్పారు.
డిమాండ్ ఉంది.. కానీ వినియోగం ఇంకా మారుతున్న దశలోనే
భారత్లో వృద్ధుల సంఖ్య పెరుగుతున్నా, ఆర్గనైజ్డ్ సీనియర్ లివింగ్కు డిమాండ్ ఇంకా పూర్తిగా బయటకు రాలేదు. గతంలో చాలా కుటుంబాలు ఆరోగ్య సమస్య వచ్చిన తర్వాత, ఒంటరితనం పెరిగినప్పుడు లేదా పిల్లలు ఇతర ప్రాంతాలకు, దేశాలకు వెళ్లిన తర్వాత సీనియర్ లివింగ్ గురించి ఆలోచించేవి. ముఖ్యంగా ఎన్ఆర్ఐ జనాభా ఎక్కువగా ఉన్న రాష్ట్రాల్లో ఈ పరిస్థితి ఎక్కువగా కనిపించింది. ప్రజల ఆదాయం పెరగడం, కోవిడ్ తర్వాత జీవన విధానాల్లో వచ్చిన మార్పులు ఈ మార్కెట్కు పునాది వేస్తున్నాయి. నివేదిక ప్రకారం దాదాపు 30 శాతం మంది సీనియర్లు ఆర్థికంగా స్వతంత్రంగా ఉన్నారు. ఇది లైఫ్స్టైల్ ఆధారిత సీనియర్ లివింగ్కు పెద్ద కస్టమర్ బేస్గా మారే అవకాశం ఉంది.
దీంతో సీనియర్ లివింగ్ కేవలం సంరక్షణ అవసరానికి సంబంధించినది కాకుండా స్వతంత్ర జీవితం, గౌరవం, వెల్నెస్, తోడు, ప్రశాంతత వంటి అంశాలపై ఎక్కువగా దృష్టి పెట్టే అవకాశం ఉంది. మనసుమ్ సీనియర్ లివింగ్ సహ వ్యవస్థాపకుడు అనంతరామ్ వి. వర్యూర్ మాట్లాడుతూ, ఈ రంగం ఇప్పుడు పెద్ద ‘లాంగెవిటీ ఎకోసిస్టమ్’గా మారుతోందని చెప్పారు. “భారత్లో సీనియర్ లివింగ్ రంగం కేవలం రియల్ ఎస్టేట్ ఆఫర్గా కనిపించే స్థాయి నుంచి వెల్నెస్, హెల్త్కేర్ యాక్సెస్, కమ్యూనిటీ, అర్థవంతమైన కార్యకలాపాలతో కూడిన పెద్ద లాంగెవిటీ ఎకోసిస్టమ్గా మారుతున్న తీరును ఈ నివేదిక చక్కగా చూపించింది” అని ఆయన అన్నారు.
లొకేషన్ అంటే భూమి మాత్రమే కాదు.. హెల్త్కేర్ కూడా
సీనియర్ లివింగ్ ప్రాజెక్టులకు సాధారణ రియల్ ఎస్టేట్లో చూసే భూమి లభ్యత, ధర వంటి అంశాలు మాత్రమే సరిపోవు. హెల్త్కేర్, సామాజిక సదుపాయాలు, అవసరమైన సిబ్బంది అందుబాటులో ఉండటం కూడా ముఖ్యమే. పెద్ద హాస్పిటల్స్కు ఎంత దగ్గరగా ఉంది, రవాణా సౌకర్యాలు ఎలా ఉన్నాయి, చుట్టుపక్కల సామాజిక సదుపాయాలు ఉన్నాయా, ఆ ప్రాంతంలో వృద్ధులు, ఎన్ఆర్ఐల సంఖ్య ఎంత ఉంది వంటి అంశాలు ప్రాజెక్టు భవిష్యత్తును ప్రభావితం చేస్తాయి.
ముఖ్యంగా అత్యవసర వైద్య సేవలు త్వరగా అందుబాటులో ఉండాలి. ‘గోల్డెన్ అవర్’, హెల్త్కేర్కు దగ్గరగా ఉండటం వంటి అంశాలను నివేదిక ప్రత్యేకంగా ప్రస్తావించింది. అందుకే సాధారణ రెసిడెన్షియల్ ప్రాజెక్టులతో పోలిస్తే సీనియర్ లివింగ్ ప్రాజెక్టుల లొకేషన్ ఎంపిక భిన్నంగా ఉంటుంది. భూమి ధరలు ఆకర్షణీయంగా ఉన్నా, హెల్త్కేర్, సామాజిక సదుపాయాలకు దూరంగా ఉంటే దీర్ఘకాలికంగా ప్రాజెక్టు నిర్వహణ కష్టమవుతుంది.
ఆపరేషన్స్నే రంగానికి పెద్ద ప్రత్యేకతగా మారే అవకాశం
సీనియర్ లివింగ్ రంగం విస్తరిస్తున్న కొద్దీ సేవల నాణ్యత కీలకంగా మారనుంది. నివాసుల సంతృప్తి, ప్రాజెక్టు ఆర్థిక పనితీరుపై ఆపరేషన్స్ ప్రభావం చూపుతాయి. ఈ మార్కెట్లో నమ్మకంతో వచ్చే రిఫరల్స్ చాలా ముఖ్యమైనవి. మంచి ఆపరేటర్లు రిఫరల్స్ ద్వారా 30-50 శాతం ఆక్యుపెన్సీ సాధించగలరని నివేదిక చెబుతోంది. నిర్వహణ సరిగా లేకపోతే నివాసులు బయటకు వెళ్లిపోవడం, సంస్థపై చెడు పేరు రావడం, ప్రాజెక్టు పనితీరు దెబ్బతినడం వంటి సమస్యలు రావచ్చు.
కేర్గివర్లు ఉద్యోగం వదిలి వెళ్లడం, ఊహించని నిర్వహణ ఖర్చులు, హెల్త్కేర్ వ్యవస్థతో సరైన అనుసంధానం లేకపోవడం, నివాసుల అంచనాలకు సేవలు సరిపోకపోవడం వంటి అంశాలు నివాసుల అనుభవంతో పాటు ప్రాజెక్టు ఆర్థిక స్థిరత్వాన్ని ప్రభావితం చేయవచ్చు. ఆషియానా హౌసింగ్ జేఎండీ అంకుర్ గుప్తా మాట్లాడుతూ, సీనియర్ లివింగ్ రంగం తదుపరి దశలో వృద్ధులు చురుకుగా, స్వతంత్రంగా జీవించేలా చేయడంతో పాటు, వారి అవసరాలు మారే కొద్దీ తగిన సహాయం అందించడంపై దృష్టి పెట్టాలని చెప్పారు.
“భారత్లో సీనియర్ లివింగ్ రంగం ఇప్పుడు కేవలం ఇల్లు లేదా రిటైర్మెంట్ అనే సంప్రదాయ ఆలోచనలను దాటి ముందుకు వెళ్తోంది. తదుపరి మార్పు అంటే వ్యక్తులు దీర్ఘకాలం నాణ్యమైన ఇళ్లలో చురుకుగా, స్వతంత్రంగా జీవించేలా వాతావరణాన్ని ఏర్పాటు చేయడం. వయసు పెరిగే కొద్దీ వారి అవసరాలకు అనుగుణంగా అవసరమైన సహాయం, సంరక్షణ కూడా అందుబాటులో ఉండాలి” అని ఆయన అన్నారు.
కొత్త పేమెంట్ మోడల్స్తో మరింత మందికి అవకాశం
సీనియర్ లివింగ్ రంగంలో మరో మార్పు యాజమాన్యం, పేమెంట్ విధానాల్లో వస్తోంది. డిఫర్డ్ ఓనర్షిప్, సబ్స్క్రిప్షన్ ఆధారిత ప్లాన్స్, ఫ్లెక్సిబుల్ ఎగ్జిట్ ఆప్షన్స్ వంటి మోడల్స్ ద్వారా సీనియర్ లివింగ్ను మరింత మందికి అందుబాటులోకి తీసుకురావచ్చు. అయితే ఇవి ఆపరేటర్లపై దీర్ఘకాలిక బాధ్యతలను కూడా పెంచుతాయి. వీటి విజయం నివాసుల నమ్మకం, పారదర్శకమైన పాలసీలు, బలమైన గవర్నెన్స్, సంస్థకు ఉన్న విశ్వసనీయమైన ఆపరేటింగ్ రికార్డుపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
భారత్లో సొంత ఇల్లు, పిల్లలకు వారసత్వంగా ఆస్తి ఇవ్వడం వంటి విషయాలకు కుటుంబాల్లో చాలా ప్రాధాన్యం ఉంది. అందుకే ప్రత్యామ్నాయ పేమెంట్ మోడల్స్ ప్రజలకు అంగీకారయోగ్యంగా మారాలంటే, భవనం మాత్రమే కాకుండా ఆ కమ్యూనిటీని దీర్ఘకాలం నిర్వహించే సంస్థపై కూడా సీనియర్లు, వారి కుటుంబాలకు నమ్మకం ఉండాలి.
బ్రాండ్తో పాటు మొత్తం కేటగిరీని నిర్మించాల్సిన అవసరం
సీనియర్ లివింగ్ కేటగిరీకి స్పష్టమైన నిర్వచనం, ప్రమాణాలు అవసరం. ఇండిపెండెంట్ లివింగ్, అసిస్టెడ్ లివింగ్, మెమరీ కేర్, కంటిన్యూయింగ్ కేర్ రిటైర్మెంట్ కమ్యూనిటీస్ అన్నీ వేర్వేరు సేవలు, అవసరాలతో ఉంటాయి. వీటి మధ్య స్పష్టమైన విభజన లేకపోవడం వల్ల కస్టమర్లు, పెట్టుబడిదారుల్లో గందరగోళం రావచ్చు. అందుకే పరిశ్రమ పెరుగుతున్న కొద్దీ స్పష్టమైన బెంచ్మార్క్స్, ప్రమాణీకరణ, రెగ్యులేటరీ క్లారిటీ అవసరం కావచ్చు.
ఆలస్యం చేస్తే పెరిగే ఖర్చు
జీవిన్ కన్సల్టింగ్ వ్యవస్థాపకుడు డాక్టర్ మురళీధర సి.పి. మాట్లాడుతూ, భారత్లో కుటుంబాలు తరచూ ఏదైనా సమస్య లేదా సంక్షోభం వచ్చిన తర్వాతే సీనియర్ లివింగ్ గురించి ఆలోచిస్తున్నాయని చెప్పారు. అయితే వయసు పెరిగే కొద్దీ వృద్ధాప్యానికి సంబంధించిన ఖర్చులు గణనీయంగా పెరగవచ్చని అన్నారు. “మా ‘ది కాస్ట్ ఆఫ్ ఏజింగ్ ఇన్ ఇండియా’ పరిశోధన ప్రకారం, వృద్ధాప్య ఖర్చుల్లో ఎక్కువ భాగం జీవితంలోని చివరి దశలోనే వస్తుంది. జీవితకాల వృద్ధాప్య ఖర్చుల్లో సగానికి పైగా 80 ఏళ్ల తర్వాతే వస్తాయి. ఆ సమయంలో సంరక్షణ అవసరాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. అందుబాటులో ఉన్న ఎంపికలు కూడా తక్కువగా ఉంటాయి” అని ఆయన చెప్పారు.
హెల్త్కేర్ ఖర్చులు ఏటా 10-14 శాతం పెరుగుతున్నాయని ఆయన తెలిపారు. మధ్యతరగతి పట్టణ భారతీయుడికి జీవితకాల వృద్ధాప్య ఖర్చు రూ.2.5-6 కోట్ల వరకు ఉండొచ్చని అంచనా వేశారు. “నెలకు చూస్తే హోమ్ కేర్ చౌకగా అనిపించొచ్చు. కానీ కుటుంబాలు ఒక్క నెల బిల్లును కాకుండా జీవితకాలం అయ్యే మొత్తం ఖర్చును పోల్చి చూడాలి” అని ఆయన అన్నారు. సీనియర్ లివింగ్లో ఉండటానికి అయ్యే ఖర్చును ఇంట్లోనే ఉంటూ సంరక్షణ పొందే ఖర్చుతో పోల్చుకోవడానికి ‘ఏజింగ్ కాస్ట్ ఇండెక్స్’ ఉపయోగపడొచ్చని చెప్పారు.
“తల్లిదండ్రులు సీనియర్ లివింగ్లోకి వెళ్తే కుటుంబ ఆస్తి తగ్గిపోతుందని పిల్లలు తరచూ ఆందోళన చెందుతారు. కానీ ముందుగా ప్లాన్ చేయని వృద్ధాప్యం వల్ల కుటుంబానికి ఎంత ఖర్చవుతుందన్నదే అసలు ప్రశ్న” అని ఆయన అన్నారు. “కుటుంబాలు నిజమైన లెక్కలతో ముందుగానే ప్లాన్ చేసుకున్నప్పుడు, నిర్ణయం తీసుకునే అవకాశం ఇంకా వారి చేతిలో ఉన్నప్పుడే, సంక్షోభం నుంచి ఆశావహమైన దిశగా ఈ మార్పు వస్తుంది. మీరు ఉద్యోగం నుంచి రిటైర్ అవుతారు, జీవితం నుంచి కాదు” అని ఆయన చెప్పారు.
సీనియర్ లివింగ్ నుంచి లాంగెవిటీ ఎకానమీ వైపు
ఈ అవకాశం సీనియర్ లివింగ్ కమ్యూనిటీలకే పరిమితం కాదు. భారత్లో వృద్ధుల సంఖ్య పెరుగుతున్న కొద్దీ హెల్త్కేర్, వెల్నెస్, హాస్పిటాలిటీ, హౌసింగ్, ఇతర సంబంధిత సేవల్లో కూడా పెద్ద అవకాశాలు ఏర్పడొచ్చు. పెరుగుతున్న సీనియర్ జనాభా అవసరాలు, ఆశయాలకు అనుగుణంగా మొత్తం ఎకోసిస్టమ్ మారుతున్నదానికి ఇది సంకేతం.
సీనియర్లు స్వతంత్రంగా జీవించాలన్న కోరికకు భరోసా, అవసరమైన సంరక్షణను జోడించడం ఈ రంగానికి ప్రధాన సవాలుగా ఉంటుంది. భారత్లో కుటుంబ సభ్యులే కీలకంగా నిర్ణయాలు తీసుకునే పరిస్థితి ఎక్కువగా ఉంటుంది. అందుకే సీనియర్ లివింగ్ సేవలు స్వతంత్రంగా ఉండాలనుకునే సీనియర్లను ఆకట్టుకోవడంతో పాటు, వారి పిల్లలకు భద్రత, ప్రశాంతత కలిగించేలా ఉండాలి.
అందుకే కొత్త సీనియర్ లివింగ్ మోడల్ కుటుంబ సంరక్షణను పూర్తిగా భర్తీ చేయడం గురించి కాదు. ప్రొఫెషనల్ సపోర్ట్, కమ్యూనిటీ, సౌకర్యాల ద్వారా వృద్ధాప్య దశలో జీవన అనుభవాన్ని మరింత మెరుగుపరచడం గురించి. 2050 నాటికి భారత్లో 60 ఏళ్లు దాటిన వారి సంఖ్య 34.7 కోట్లకు చేరుతుందని అంచనా. అంటే ఈ రంగానికి అవసరమైన జనాభా పునాది ఇప్పటికే ఏర్పడుతోంది. ఇక సీనియర్ లివింగ్ పరిశ్రమ భవిష్యత్తు, ఈ అవకాశాన్ని నమ్మకమైన, ప్రొఫెషనల్గా నిర్వహించే, లైఫ్స్టైల్కు ప్రాధాన్యం ఇచ్చే కమ్యూనిటీలుగా మార్చగలదా అన్నదానిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. అలా జరిగితే సీనియర్ లివింగ్ అనేది కేవలం వృద్ధాప్యం వచ్చినప్పుడు అవసరమయ్యే సదుపాయంగా కాకుండా, వయసు పెరుగుతున్నా జీవితాన్ని మెరుగ్గా ఆస్వాదించేందుకు ఉపయోగపడే ఒక పూర్తి వ్యవస్థగా మారే అవకాశం ఉంది.
